მთის მწვერვალზე, ცის მახლობლად, 

მერცხლის ბუდედ რაღაც მოსჩანს; 

თვალთ ისარი, შენატყორცნი, 

ვერ არჩევს მის სიგრძეს და განს.

ის ფაცხაა, მღვიმის პირად 

მოწნული და მიგრეხილი, 

დრო და ჟამის შესაფერად -

ზამთარ თბილი, ზაფხულ გრილი.