ბრაიან თრეისის „შეჭამე ბაყაყი“ (Eat That Frog!) მსოფლიო ბესტსელერია დროის მენეჯმენტსა და პროკრასტინაციასთან (საქმის გადადება) ბრძოლაში. ეს არის წიგნი მათთვის, ვისაც ბევრი საქმე აქვს და არ იცის, საიდან დაიწყოს.

რომანის ცენტრში დგას გენიალური ქართველი მეცნიერი, პროფესორი დავით გიორგაძე, რომელიც სიკვდილის პირასაა. მეცნიერების ჯგუფი გადაწყვეტს უნიკალური და სარისკო ექსპერიმენტის ჩატარებას: მათ პროფესორის ტვინი უნდა გადაუნერგონ ახალგაზრდა, ფიზიკურად ძლიერ მამაკაცს, რომელიც ავტოკატასტროფაში დაიღუპა.

დეილ კარნეგის წიგნი „როგორ მოვიპოვოთ მეგობრები და მოვახდინოთ გავლენა ადამიანებზე“ (How to Win Friends and Influence People) 1936 წელს გამოიცა და მას შემდეგ პიროვნული განვითარების ბიბლიად ითვლება. მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის ერთი საუკუნის წინ დაიწერა, მასში მოცემული ფსიქოლოგიური პრინციპები დღესაც უცვლელად მუშაობს.

მოთხრობის მთავარი გმირია კერესელიძე (ზოგჯერ მოიხსენიება როგორც „კერესა“), რომელიც არის ძალიან მშვიდი, კეთილი და ცოტათი მეოცნებე ადამიანი. სიუჟეტი იშლება მისი ყოველდღიური ცხოვრების, სამსახურისა და მეგობრებთან ურთიერთობის ფონზე.

გურამ დოჩანაშვილის „კეჟერაძეები“ ქართული ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული, იუმორით სავსე და ამავდროულად სევდიანი მოთხრობაა. ის ავტორის იმ „თბილისურ ციკლს“ მიეკუთვნება, სადაც ყოველდღიურობა და მაღალი იდეალები ერთმანეთს განუყოფლად ერწყმის.

ეს არ არის კლასიკური საშობაო ამბავი. მორჩილაძისთვის დამახასიათებელი პოსტმოდერნისტული სტილით, აქ შერწყმულია რეალობა, მისტიკა და ძველი თბილისური თუ ევროპული ლეგენდების ელემენტები.

ფილიპ კ. დიკის ეს საკულტო რომანი გვიჩვენებს დამარცხებულ და ორად გაყოფილ ამერიკას, სადაც შიში და პროპაგანდა ყოველდღიურობაა. თუმცა, ამ პირქუშ რეალობაში ჩნდება იდუმალი წიგნი, რომელიც ამტკიცებს, რომ ყველაფერი სხვაგვარადაა. ეს არის თავბრუდამხვევი თამაში რეალობით, სადაც სიმართლე და ილუზია ერთმანეთში ირევა და კითხვა — „რა იქნებოდა, თუ...?“ — სულ სხვა მასშტაბს იძენს.

"451 ფარენჰეიტი — ტემპერატურა, რომელზეც ქაღალდი ალდება და იწვის." რეი ბრედბერის ეს გენიალური რომანი გვიხატავს მომავალს, სადაც წიგნები აკრძალულია, ხოლო "მეხანძრეები" ცეცხლის ჩაქრობის ნაცვლად, მათ დასაწვავად დადიან. ეს არის ამბავი სისტემის წინააღმდეგ წასულ ადამიანზე და იმ სამყაროზე, სადაც ფიქრი დანაშაულია, ხოლო ზედაპირული გართობა — ვალდებულება.

რომანის მთავარ გმირს საპყრობილეში სასტიკი რეჟიმი, ყოველდღიური დამცირება და ბორკილების თრევა უფრო ტანჯავს, ვიდრე აფრთხობს. ის ისეთ ადამიანებს შორის აღმოჩნდა, რომელთაც ამქვეყნად ტკივილისა და ტანჯვის მეტი თითქმის არაფერი უნახავთ. ალექსანდრ პეტროვიჩს მათთან ურთიერთობა არ ეთაკილება, პირიქით, მედიდურობას სამარცხვინო თვისებად თვლის და ყოველგვარ უკადრისობას უარყოფს. 

წარმოიდგინეთ სამყარო, სადაც ქალებს ეკრძალებათ მუშაობა, საკუთრების ფლობა, სიყვარული, ოჯახის შექმნა, ქუჩაში სიარული. ეკრძალებათ, გამოიყურებოდნენ ისე, როგორც თავად სურთ, ისაუბრონ და მოიქცნენ ისე, როგორც საჭიროდ ჩათვლიან... სამყარო, სადაც ქალები კასტებად არიან დაყოფილნი და მხოლოდ მამაკაცების დადგენილ, მათთვის მკაცრად განსაზღვრულ ფუნქციებს ასრულებენ,